We hebben inmiddels veel gesproken en geleerd over het hoe/wie/waarom van het christen-zijn. We hebben gekeken naar onze identiteit in Jezus en hoe zich dat uitwerkt in ons samenzijn met gelovigen en ongelovigen. We hebben ook gekeken hoe zich dat uitwerkt in ons persoonlijk leven. Als we gegrondvest zijn in ons geloof en weten wie Jezus voor ons is en wil zijn, staan we niet alleen bekend als iemand die alles weet maar juist als iemand die dat wie Jezus was reflecteert in zijn/haar dagelijks leven. Dit alles kun je dan samenvatten in één woord – Aanbidding! 

De Bijbeltekst voor deze studie is te vinden in Matteüs 17:1-13.

1 Zes dagen later nam Jezus Petrus, Jakobus en diens broer Johannes met zich mee een hoge berg op, waar ze alleen waren. 2 Voor hun ogen veranderde hij van gedaante, zijn gezicht straalde als de zon en zijn kleren werden wit als het licht. 3 Plotseling verschenen aan hen Mozes en Elia, die met Jezus in gesprek waren. 4 Petrus nam het woord en zei tegen Jezus: ‘Heer, het is goed dat wij hier zijn. Als u wilt zal ik hier drie tenten opslaan, een voor u, een voor Mozes en een voor Elia.’ 5 Hij was nog niet uitgesproken, of de schaduw van een stralende wolk gleed over hen heen, en uit de wolk klonk een stem: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in hem vind ik vreugde. Luister naar hem!’ 6 Toen de leerlingen dit hoorden, wierpen ze zich neer en verborgen uit angst hun gezicht. 7 Jezus kwam dichterbij, raakte hen aan en zei: ‘Sta op, jullie hoeven niet bang te zijn.’ 8 Ze keken op en zagen niemand meer, Jezus was alleen.

9 Toen ze van de berg afdaalden, gebood Jezus hun: ‘Praat met niemand over wat jullie hebben gezien voordat de Mensenzoon uit de dood is opgewekt.’ 10 De leerlingen vroegen hem: ‘Waarom zeggen de schriftgeleerden toch dat Elia eerst moet komen?’ 11 Hij antwoordde: ‘Elia zou inderdaad komen en alles herstellen. 12 Maar ik zeg jullie dat Elia al gekomen is, ze hebben hem alleen niet herkend, en ze hebben met hem gedaan wat ze wilden. Zo zal ook de Mensenzoon door hun toedoen moeten lijden.’ 13 Toen begrepen de leerlingen dat hij op Johannes de Doper doelde.

Wat hebben we geleerd?

We hebben soms de neiging net zoals Petrus op de berg de momenten te willen vasthouden. Dat is de houding die we hebben als we bijvoorbeeld tijdens een dienst God aanbidden met liederen. We zouden het liefst willen dat het nooit ophoudt en dat zijn dan ook de momenten die we ons het meest herinneren – we houden het moment vast! Ons begrip van Jezus is wel goed maar Hij wil niet dat we momenten vasthouden. Jezus wil dat we ervan leren en verder gaan! Te vaak zijn we geestelijke tenten aan het opslaan voor al die mooie momenten die we hebben meegemaakt met Jezus.

In Johannes 4:23 lezen we: “Maar er komt een tijd, en die tijd is nu gekomen, dat wie de Vader echt aanbidt, hem aanbidt in geest en in waarheid. De Vader zoekt mensen die hem zo aanbidden…” Jezus is de waarheid en wie op een Jezus’ manier aanbidt doet dat op een manier die God de Vader zoekt en waardeert. Stel jezelf even de vraag wat Jezus allemaal deed toen hij hier op aarde leefde – Hij bezocht kerkdiensten in de tempel, Hij hield van mensen die door de maatschappij werden afgewezen, Hij hielp degene die niemand weer kon/wilde helpen, Hij was de laatste hoop voor degene die alle hoop hadden opgegeven.

“Broeders en zusters, met een beroep op Gods barmhartigheid vraag ik u om uzelf als een levend, heilig en God welgevallig offer in zijn dienst te stellen, want dat is de ware eredienst voor u.” (Romeinen 12:1)