Over het algemeen zouden we onszelf nooit zien als kinderen. We zijn nu volwassen en we groeien steeds meer op en worden dus steeds volwassener. Dat is wat ons lichaam doet en dat reflecteren we dan op alles wat er in ons leven gebeurt. Des te gekker is het dan als Jezus zegt dat we een kinderlijk geloof moeten hebben. Let wel op… Hij zegt niet ‘kinderachtig’. Wat bedoelt Jezus ermee?

De Bijbelteksten voor deze studie zijn te vinden in Matteüs 18:2-6; 19:13-15; 1 Petrus 2:2-3.

Wat hebben we geleerd?

De drie teksten onafhankelijk van elkaar gelezen maken wel een punt, maar bij elkaar gelezen dagen ze ons uit om meer te doen dan alleen de les te begrijpen. We snappen wel dat als we ons bekeren we beginnen als een baby (in de geestelijke zin). We moeten opgroeien, we moeten dingen leren, we moeten ook fouten maken en ervan leren, we moeten leren om te gaan met bepaalde dingen, we leren geestelijk ons weg te lopen als christen en groeien zo dus geestelijk. Helaas lijken we vaak wat meer op de discipelen of geestelijke leiders die op dat moment in de weg stonden voor de kinderen om bij Jezus te komen. Gelukkig zijn er altijd momenten en gelegenheden die de kerk creëert voor mensen om in aanraking te komen met het christelijke geloof. De uitdaging die Jezus ons geeft is de kinderen, iedereen die geïnteresseerd is, iedereen die misschien nieuwgeboren wil worden, iedereen die op zoek is naar geestelijk voedsel… laten we het toe en zorgen we ervoor dat de ‘kinderen’ bij Jezus komen?