Vervolging
Geschreven door NJI Zaanstad
maandag, 31 mei 2010 14:06

De Christenen winnen steeds meer bekendheid en krijgen ook van steeds meer dingen de schuld. Christenvervolging begint! We lezen weinig in de Bijbel over de offers die veel van de apostelen hebben gebracht. Maar we weten van sommige en deze laten ons een houding zien die een standaard karaktertrek was van de vroege gemeente. Zonder deze inzet was er vandaag geen kerk geweest.

We hebben het daarom over het volgende Bijbelgedeelte: Handelingen 5:17-42. Lees het onderstaande gedeelte goed door.

 

Gevangenneming van de apostelen
17 Daarop besloten de hogepriester en zijn medestanders, de sadduceeën, in te grijpen. Vervuld van jaloezie als ze waren, 18 lieten ze de apostelen gevangennemen en opsluiten. 19 ’s Nachts opende een engel van de Heer echter de deuren van de gevangenis, bracht hen naar buiten en zei: 20 ‘Ga naar de tempel en spreek daar tot het volk over alles wat dit nieuwe leven aangaat.’ 21 De apostelen gaven hieraan gehoor en gingen bij het aanbreken van de dag naar de tempel, waar ze hun onderricht voortzetten.
Toen de hogepriester en de sadduceeën gearriveerd waren, riepen ze het Sanhedrin bijeen, de hele raad van oudsten van de Israëlieten, en zonden ze tempelwachters naar de gevangenis om de apostelen te halen. 22 Maar toen de wachters daar kwamen, troffen ze hen er niet aan. Ze keerden terug om verslag uit te brengen 23 en zeiden: ‘De gevangenis was zorgvuldig afgesloten en de bewakers stonden bij de deuren, maar nadat we die geopend hadden, troffen we er niemand aan.’ 24 Toen het hoofd van de tempelwacht en de priesters dit hoorden, vroegen ze zich vertwijfeld af wat de gevolgen hiervan zouden zijn. 25 Kort daarop kwam iemand zeggen: ‘De mannen die u gevangen hebt gezet, zijn in de tempel en onderrichten het volk.’ 26 Daarop ging het hoofd van de tempelwacht hen met zijn wachters halen, maar zonder geweld te gebruiken, omdat ze bang waren dat het volk hen zou stenigen.
27 Ze namen de apostelen mee en leidden hen voor het Sanhedrin. De hogepriester begon het verhoor met de vraag: 28 ‘Hebben wij u niet nadrukkelijk verboden de naam van Jezus nog te gebruiken en onderricht over hem te geven? En toch verspreidt u uw leer in heel Jeruzalem en stelt u ons aansprakelijk voor de dood van deze man.’ 29 Petrus en de andere apostelen antwoordden: ‘Men moet God meer gehoorzamen dan de mensen. 30 De God van onze voorouders heeft Jezus weer tot leven gewekt, nadat u hem had vermoord door hem aan een kruishout te hangen. 31 God heeft hem een plaats gegeven aan zijn rechterhand, hem tot leidsman en redder verheven om de Israëlieten tot inkeer te brengen en hun zonden te vergeven. 32 Daarvan getuigen wij, en daarvan getuigt ook de heilige Geest, die God geschonken heeft aan wie hem gehoorzamen.’
33 Toen de leden van het Sanhedrin dit hoorden, ontstaken ze in woede en wilden ze de apostelen ter dood brengen. 34 Maar toen stond een van hen op, een farizeeër die Gamaliël heette en die als wetsleraar bij het hele volk in aanzien stond. Hij gaf opdracht de apostelen een ogenblik naar buiten te brengen 35 en zei vervolgens: ‘Israëlieten, overweeg nog eens goed wat u van plan bent met deze mensen te doen. 36 Immers, enige tijd geleden wierp Teudas zich op als een man die het volk zou leiden, en ongeveer vierhonderd mensen sloten zich bij hem aan; hij werd gedood, zijn aanhang viel uiteen en verdween in het niets. 37 Na hem was er Judas de Galileeër, die ten tijde van de volkstelling met zijn volgelingen in opstand kwam; ook hij ging ten onder, en al zijn volgelingen werden uiteengedreven. 38 Daarom zeg ik u: houd u afzijdig van deze mensen en laat hen begaan, want als het mensenwerk is wat ze nastreven, zal het op niets uitlopen, 39 maar als het Gods werk is, zult u niets tegen hen kunnen uitrichten, of het zou wel eens kunnen blijken dat u tegen God strijdt.’ De leden van het Sanhedrin stemden met hem in 40 en riepen de apostelen weer binnen. Ze lieten hen geselen, bevalen hun de naam van Jezus niet meer te gebruiken en lieten hen vrij.
41 De apostelen verlieten het Sanhedrin, verheugd dat ze waardig bevonden waren deze vernedering te ondergaan omwille van de naam van Jezus. 42 Ze bleven dagelijks onderricht geven in de tempel of bij iemand thuis en gingen door met het verkondigen van het goede nieuws dat Jezus de messias is.

 

Wat hebben we geleerd?

We moeten niet de vervolging en het leed opzoeken omdat we zo willen zijn als Jezus. Maar als we meer en meer zo zijn als Jezus dan brengt dat vervolging en leed met zich mee. Ook is niet aan de hoeveelheid van jouw pijn en leed te meten wat voor een bijzondere evangelist jij bent. Waarom? Want sommigen ervaren de gedachte en de constante druk van de kerk en andere gelovigen om te evangeliseren al als een vervolging. Wat we hieruit kunnen leren is simpelweg: Ten eerste moeten we ophouden elkaar te vervolgen met onze eigen ideeën over hoe je het evangelie moet brengen aan anderen. Want dan hebben we elkaar al uitgeschakeld voordat de duivel zelf iets moest doen om ons tegen te houden. Ten tweede weten we wel dat we soms uit onze comfortzone moeten stappen om ons geloof met anderen te delen en dat brengt zeker ongemak met zich mee en zelfs misschien spot (wat in een westerse cultuur als vervolging omschreven zou kunnen worden). Feit blijft: Je moet je huis openen voor anderen, je moet je comfortzone openen voor anderen. Als je mensen binnen laat in die plek waar jij je het meest veilig voelt, als je je kwetsbaar opstelt, dan heb je ook een mogelijkheid om Goed Nieuws te zijn en te brengen.

 

Add comment


Security code
Refresh