Een tijdje geleden zag ik een interessante reportage op tv. Het ging over de Amerikaanse astronaut Neil Armstrong die op 2 juli 1969 als eerste mens voet op de maand zette.

Maar de Apollo 11 bemanning had niet op de maan kunnen landen als er niet een groot team ‘on the ground’ was geweest dat hen veilig naar de maan en weer terug bracht. Dit team bestond voornamelijk uit jonge ingenieurs en werd destijds geleid door een man met de naam Gene Kranz. De taak van het team van Kranz was om het ruimteschip vanaf ‘take-off’ tot ‘splash-down’ te observeren, de astronauten informatie door te geven, het schip in de gaten te houden, functies te controleren, problemen te identificeren en op te lossen, enzovoort. Zij waren degenen die de belangrijke beslissingen namen tijdens de Apollo 11 missie.

Een interessant feit over dit team is dat de gemiddelde leeftijd maar 26 was. Dus de meeste leden van het Apollo 11 groundcrew waren in de jovo (jong volwassen) leeftijd. Er is dus een team van jovo’s die de uitdaging en visie van president John F. Kennedy aanging, om in competitie met Rusland de eerste mens naar de maan te brengen. En omdat de visie en de droom van Kennedy hun passie werd, hebben ze het voor elkaar gekregen.

Toen ik dit zag, dacht ik aan de NJI. Als Gene Kranz een team van jovo’s kan gebruiken om een mens naar de maan te brengen, wat kan God dan doen met onze tieners, jovo’s, en leiders om Gods koninkrijk op aarde te brengen? In Efeze 3:20 lezen we: “God kan oneindig veel meer doen dan wij ooit kunnen bidden of beseffen. Dat blijkt uit de kracht die in ons werkt.”

Misschien zijn sommige dingen te groot voor onze voorstelling, maar juist daarom mogen we Jezus uitnodigen om door Zijn Geest ons meer op Hem te laten lijken. Met het karakter van Jezus zal ook Zijn droom en visie voor de mensheid in ons groeien. Passie zal de consequentie zijn en passie is de eerste stap om iets te bereiken!