Laatst had ik het met een aantal mensen over hoe goed het is al we open zijn naar elkaar. Dat er dan echt banden kunnen ontstaan. En nu Mirjam zo open is geweest wil ik ook graag iets delen. 3 jaar geleden deed ik bij 2 academies toelatingen in de richting grafisch. Ik bad dat als God wilde dat ik ergens heen zou gaan dat ik bij die academie zou worden aangenomen. Het gebeurde niet zoals ik het wilde, ik werd bij beide academies aangenomen. Voor mij een moeilijke keuze, ik ben niet zo goed in knopen doorhakken, wat zou het beste voor mij zijn? Uiteindelijk koos ik om mijn opleiding te volgen aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunst in Den Haag. Een hele lange naam. En in ‘het wereldje’ ook wel een naam waar je trots op mag zijn.

De eerste twee jaar vond ik super leuk om te doen. Ik was constant met mijn opleiding bezig, overal zag ik iets in wat ik wel kon gebruiken. Het was druk, maar op iedere opleiding heb je weken waarin je hard moet leren of werken. In het derde jaar werden de opdrachten anders. Er was minder vrijheid, en er werd nog strenger naar je werk gekeken. School nam een grote plek in, in mijn leven. Eigenlijk kwam het op de eerste plek te staan. Ik wilde alles perfect, door mijn perfectionisme, maar omdat dat niet altijd lukte kreeg ik het gevoel te falen. De laatste maanden werd ik steeds onzekerder. School werd een moeten, een beklemming, iets wat me tegenhield om te kunnen genieten.

Ik heb erg veel gebeden wat God wilde wat ik met mijn leven zou gaan doen. God heeft in dit stukje heel duidelijk geantwoord. Zo duidelijke heb ik Hem nog nooit gehoord. Tot 3 keer toe kwam een bepaalde tekst via mensen naar mij toe. De derde keer was twee weken geleden tijdens de bidstond op maandagavond. Ik bad met iemand die mijn verhaal niet wist. Na het bidden zij ze: “God zegt de hele tijd alleen maar 1 woord voor jou: “Stop, stop, stop...” Ze gaf me meteen ook een tekst die ze op haar hart had gekregen voor mij. Het was dezelfde tekst als de keren er voor. De tekst die ik kreeg en die hierna steeds weer terug kwam staat in Jeremia 29 vanaf vers 11. "Mijn plan met jullie staat vast – spreekt de HEER. Ik heb jullie geluk voor ogen, niet jullie ongeluk: ik zal je een hoopvolle toekomst geven. Jullie zullen mij aanroepen en tot mij bidden, en ik zal naar jullie luisteren. Jullie zullen mij zoeken en ook vinden, als jullie mij tenminste met hart en ziel zoeken."

Op dat moment viel er zo’n last van mijn schouders. Het was echt een gevoel alsof ik weer iets meer kon ademen. In eerste instantie dacht ik even dat ik dat makkelijk zou zijn om te stoppen. Maar meteen de volgende dag op school liep ik al tegen dingen aan. Hoe moest ik dit ooit tegen iedereen op school gaan vertellen? Ik zou zo veel moeten regelen en een grote studieschuld hebben. Eigenlijk was het voor mij veel makkelijker om door te gaan met school, om alles zijn gang te laten gaan. Alles loopt toch al. Zo bedacht ik steeds weer zulke dingen waardoor ik beter door zou kunnen gaan. Maar dat zou niet goed zijn. God heeft ook een plan met mijn leven, en dat wil ik volgen. Ook al lijkt het soms niet de makkelijkste weg.

Ik wil mijn trost aan de kant zetten, mijn stukje ‘aanzien’ ten aanzien van mijn school en opleiding. Het enige wat ik wil is de weg gaan die God voor mij bedacht heeft. En ik zie nu al dat er deuren open gaan. Waarvan ik eerst dacht dat het misschien een rustige periode zou worden, dat is dus niet zo. Maar wat ik wel weet, is dat het super vet word!

God heeft een vet plan met het leven van ons allemaal!