Vrijdag 5 februari 2010. Acht uur ’s avonds en de kerk stroomt vol met tieners, jovo’s, bijbelstudieleiders, leden van de telcommissie en ouders. Dit keer geen bijbelbeuk, geen LEGO en geen bijbelstudie, maar een ledenvergadering. Om samen terug te kijken op 2009 en keuzes te maken voor 2010. Saai? Nee, lees maar eens verder.

Weet je, Mieke en ik zijn opgegroeid in een gemeente die niets moest hebben van zulke organisatiestructuren als hier in de kerk en op de NJI. Wij hadden geen (jeugd)predikant, geen ledenvergadering, geen kerkeraad. Dus het is voor ons wennen om dat hier wel te hebben, en om eerlijk te zijn zaten wij vrijdagavond best afwachtend te kijken naar dat hele proces. Tegelijkertijd hadden wij toch wel het idee dat God aanwezig was. En af en toe was het gewoon helemaal hilarisch.

Maar de avond veranderde, van hilarisch via spannend naar behoorlijk serieus. Eerst was er al de plek van secretaris: Annelies en Joost kregen elk PRECIES 32 stemmen. (Dat kan geen toeval zijn.) Wij ontdekten dat God soms werkt op een manier die regelrecht tegen je gevoel en je kritische houding ingaat. Jan-Paul had niemand kunnen vinden om de nieuwe voorzitter te worden, en daarom stelde hij voor om – net zoals dat in de eerste gemeenten gebeurde – heel eenvoudig samen te bidden om Gods leiding in het kiezen van een nieuwe voorzitter. En dan allemaal een naam op te schrijven die God op je hart geeft, en erop vertrouwen dat God zal laten zien wij Hij nodig heeft voor deze taak.

Toen na de eerste ronde de nominaties bekend werden, stonden daar ineens onze namen bij. Totaal onverwacht. En toen het stemmen verder ging, bleken wij steeds “hoger op de lijst” te komen. Tot wij aan het eind plotseling gekozen waren als voorzitter van de NJI! Ik heb nog nooit meegemaakt dat God ons zó duidelijk een taak gaf. Dit is echt een briefje uit de hemel. Voor ons was het die avond meteen heel duidelijk: DIT IS GODS WIL. Supergaaf, zoals God je een plekje kan geven! En als Hij ons kiest, dan willen wij in Zijn dienst staan. Dan gáán wij ervoor!

Weet je wat ik zocht in een voorzitter, toen wij aan het stemmen waren? Iemand met visie, iemand met plannen voor de toekomst, maar boven alles: iemand die bereid is zijn leven helemaal aan God te geven. En dát is wat wij willen: ons leven aan Hem geven. Maar wij kunnen het niet alleen. Jullie zijn allemaal nodig, zoals jullie vrijdag hebben ontdekt: Als wij samen God zoeken, zal Hij laten zien wat Hij wil en TOTAAL onverwachte dingen gaan doen!

Doen jullie mee?