Kort geleden was ik in Den Haag bij de ambassade van Bangladesh omdat ik een visa nodig had. In maart moet ik er voor een week naartoe voor mijn werk voor de Eurazië Regio. Voor een visa van Bangladesh heb je een aantal dingen nodig. Je moet een lang formulier invullen, drie pasfoto’s meebrengen, een uitnodigingsbrief hebben, en natuurlijk een paspoort. Omdat Bangladesh niet perse een christelijk land is moet je wel wat opletten bij het aanvragen voor een visa.

In mijn uitnodigingsbrief stond dat ik ben uitgenodigd voor een leiderschapscursus van Nazarene Mission. Op die manier heb je het over een hulporganisatie en niet direct over een kerk. Op het formulier heb ik als reden van de reis ‘toerisme’ aangegeven. Als je iets anders invult kan het erg moeilijk worden. Omdat er iets met Mission stond in mijn uitnodigingsbrief en ik aangaf dat ik een toerist ben vroeg de medewerker, die trouwens uit Bangladesh komt en alleen Engels sprak, mij om een extra formulier in te vullen en te ondertekenen waarin staat dat de reden van mij reis puur van toeristische aard is. Hij was blijkbaar wel een beetje wantrouwig.

Terwijl ik dit extra formulier aan het invullen was zei ik hardop wat ik aan het schrijven was. Eerst mijn naam, dan het adres, paspoortnummer, en toen ik mijn verjaardag aan het invullen was en hardop zei ’10 April 1981’, onderbrak de medewerker mij verbaasd: “Wat? Echt? 10 April 1981?” Hij rent het kantoor uit, haalt zijn collega binnen, haalt zijn portemonnee uit de zak, trekt zijn ID eruit en wijst met zijn vinger op zijn verjaardag… ’10 April 1981’.

Opeens ging de rest van ons gesprek alleen maar nog over het feit dat we op dezelfde dag jarig zijn en wat er verder aan bekende mensen in April jarig is. Ergens aan het eind vroeg ik of het allemaal goed zou komen met het visum en hij zei: “Dit is nu een speciaal geval en ik zie verder geen problemen voor een goedkeuring van het visum. U kunt het eind van de week komen ophalen.” Toen ik afscheid nam zei ik nog dat we 10 April samen een feestje zouden kunnen houden. Ik weet niet of dat echt gaat gebeuren, maar ik ga hem zeker bellen op 10 April!

Ik vond het zo bijzonder hoe God deze situatie heeft opgelost. Gods creativiteit kent geen grenzen. Dus houd je ogen en oren open voor de momenten dat God jou een knipoog geeft. Het zijn de momenten dat God onze kijk op dingen verbreed en wij niet alleen in onze eigen doos van oplossingen moeten zoeken.