Zoals iedereen bij zijn doopgetuigenis  ook vertelde ben ik ook christelijk opgevoed. Wat betekent dat eigenlijk? Ik ben met mijn ouders van kinds af aan naar de kerk gegaan. Ik ging naar de jeugd. Ik kreeg daar vrienden en dit was mijn wereldje. Op NJI kampen had ik wel eens de keuze gemaakt voor God. Maar wanneer dit precies was wist ik eigenlijk niet meer. Ik was ‘gewoon’ een christen. Ik geloofde in Hem. Ik deed geen dingen die God verboden had… Toch miste er iets…

God was er wel…. dat wist ik wel… maar het leefde niet echt voor mij. Verstandelijk kon ik zeggen dat God voor mij bestond en daar vertrouwde ik ook op. Maar of het nou echt voor mij leefde? Ik had wel eens een ervaring met Hem gehad dat wel… maar verder...

Ik wilde mij gaan inzetten voor de kerk dus ik begon heel eenvoudig de cassettebandjes te kopiëren in de kerk van de preek die de mensen hadden besteld. Daarna ging ik naar de werkgroep van de NJI en ben ik samen met een aantal anderen gestart met D-Vote. Hierin merkte ik dat God mij ging gebruiken voor zijn koninkrijk. Doordat ik altijd in commissies zat waar ik allerlei dingen moest regelen begon ik steeds meer een ‘regelneef’ te worden. Alles wat ik wilde doen moest in de puntjes geregeld worden. Niets maar dan ook niets moest aan het ‘ toeval’ overgelaten worden…

In 2008 werd ik samen met Rachel gevraagd om Bijbelstudieleider te worden. Ik vond het echt raar dat ze mij hadden gevraagd omdat dit echt niets voor mij was. Ik was degene die alles goed kon regelen niet iemand die iets kon betekenen bij de NJI. Ik had zo weinig Bijbelkennis. Hoe kan ik dat nou doorgeven aan de jeugd??

In augustus van 2009 zijn we met een heel team naar Noord Ierland gegaan. Onze jeugdpredikant Dennis Mohn regelde deze trip. 2 weken voordat we naar Noord Ierland zijn Glenn en ik bij Dennis langs geweest om te kijken wat er allemaal geregeld was en nog geregeld moest worden. Dennis had al een hoop geregeld maar ook een hele hoop nog niet. Toen ik naar huis ging dacht ik dat dat hele Noord Ierland niets ging worden omdat het zo slecht was geregeld allemaal. Eigenlijk was alleen de vlucht geregeld….Hier baalde ik gewoon van.

Ik ben naar Noord  Ierland gegaan. We hebben daar echt een ontzettend toffe tijd met elkaar gehad. We hebben vernieuwing mogen brengen en ontvangen en het heeft mij echt veranderd. Hierdoor heb ik echt geleerd dat ik niet alles hoef te regelen maar dat ik het gewoon bij Hem moet leggen en dat het dan goed komt. Ook ben ik in gebed gegaan met de vraag of God mij echt wel bedoelde om Bijbelstudieleider met Rachel te worden.

We zijn toen Bijbelstudieleiders geworden en dit was het vetste wat ik heb kunnen doen. Ondanks dat ik dacht dat het echt helemaal niets voor mij was heeft Hij ons gebruikt. Rachel en ik hebben elkaar ook gevonden in het geloof. We vullen elkaar precies aan. We hadden allebei apart ons geloof maar door het voorbereiden van Bijbelstudies zijn we een eenheid geworden met God! Een drievoudig snoer! De jeugd heeft mij gewoon weer enthousiast gemaakt voor God. Ik heb zo enorm veel geleerd van de tieners!

Dan was er nog 1 ding. Ik was nog niet gedoopt.

Ik had al een heel aantal jaren geleden bedacht om mij te laten dopen. Voor mij was het alleen een grote drempel om te doen omdat ik dacht dat ik aan een aantal voorwaarden moest voldoen. Ik begon allemaal redenen te verzinnen waarom ik het niet zou doen, ik dacht dat ik geen zonden mocht hebben, trouw elke dag de Bijbel moest lezen etc.… Elke keer schoof ik het dopen voor mij uit. Dopen werd niet iets wat ik graag zou willen maar meer iets waar ik tegen op ging zien. Het werd heel ‘groot’ .

Maar eigenlijk is het heel simpel: In de Bijbel staat het gewoon. Bekeert u en laat u dopen. Waarom zou ik het niet doen? Wat hield mij tegen? Eigenlijk niets… Ik ervaar God in mijn leven. Hij heeft mij geholpen in mijn bediening bij D-Vote. Ik merk dat God mij helpt om Bijbelstudies te geven. Ik denk dat nu de tijd is om even uit mijn “comfort geloof zone” te komen en echt een stap richting God te doen en dat is dan ook wat ik heb gedaan. Ik heb puur nuchter deze beslissing genomen omdat het in de Bijbel staat. Ik was niet in de ‘Halleluja’ stemming of zo en toch heb ik die keuze gemaakt. Ik heb het gedaan omdat ik een stap moest zetten. Na mijn doop vroegen veel mensen of ik mij nu anders voelde… Ik vond toen van niet. Ik was nog gewoon Marijn. Maar na een aantal maanden merkte ik dat ik echt die stap had genomen naar Hem toe en begon God voor mij te leven. Het heeft mij echt vrijheid in geloof gegeven en vooral een stuk blijdschap.

Ik weet dat het standaard klinkt als ik zeg dat je echt een stap moet doen. Als ik naar sommigen om mij heen kijk dan herken ik veel van mij zelf in hen. Ik zie dat God niet voor hen leeft. Het gaat alleen LEVEN als je zelf die stap gaat zetten.

Groetjes,

Marijn