Nog maar een paar dagen en dan is het zover. Dan begint de Voetbal Wereld kampioenschap 2010. Een erg spannende tijd, maar om eerlijk te zijn zie ik er een beetje tegenop. Niet omdat ik bang ben dat het Duitse team waarschijnlijk niet ver zo zal komen zonder Michael Ballack, maar omdat ik nog goed weet hoe het was tijdens het Europees kampioenschap in 2008.

Het is interessant om te zien hoe wij met elkaar praten tijdens zo’n kampioenschap – “mijn team heeft…”, “wij hebben dit en dat…”, “jouw team heeft niet…”, wij, jullie, wij, ik, wij… Wat ik dan zo grappig vind, is dat ‘wij’ niks hebben gedaan. Persoonlijk hebben we er niets aan bijgedragen dat het Nederlandse elftal heeft gewonnen. Pas als een team verliest is het weer ‘zij… hebben niet…’.

In 2008 heb ik heel veel van dit claimende gedrag op soms onbeleefde manieren meegemaakt. Ik was toen twee jaar in Nederland en was blij dat ik er een beetje bij hoorde. Ik voelde me wel veilig in de groep en was gewoon thuis. Toen het EK begon was dit opeens allemaal voorbij en het was een heel raar gevoel. Er hing een erg ongezonde competitiesfeer in de lucht en ik ervoer dat niet als prettig.

Dit jaar heb ik weer hetzelfde gevoel en ik merk dat ik me soms onbewust steeds meer afzonder. Ik voel hoe de herinneringen naar boven komen en dat mij geen positieve gedachten geeft. Ik merk hoe ik nu al uitspraken bedenk om tegengas te geven als er weer iemand op me afspringt met ‘wij’ en ‘jullie’.

Hoe raar is het om zulke dingen te voelen en te denken en te doen rond een spel en competitie dat als doel heeft om de wereld bij elkaar te brengen zonder politieke of religieuze doelen. Gewoon een stuk eenheid praktisch maken rond een leuk spel – dat is de bedoeling. Om te laten zien dat we het nog wel met elkaar kunnen vinden. Dat we naast alle dingen die er gebeuren in een wereld met al die verschillende culturen, nationaliteiten, en meningen nog in staat zijn om voor iets in vrede bij elkaar te komen. Als je het zo bekijkt lijkt de FIFA bijna succesvoller op dit punt dan de kerk.

Ik wil jullie daarom bemoedigen om dit jaar aan het eigenlijke doel van het WK te denken. In hun missie statement zegt FIFA constant weer: “For the Game. For the World.” Ons geloof is ook voor de wereld. De liefde van God is voor de wereld, voor iedereen. We leven in een internationale maatschappij. Er zijn alleen in Zaanstad 189 verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd. Dus maak gebruik van een gelegenheid zoals een WK om elkaar te ontmoeten op neutrale bodem.

Er is eigenlijk geen ‘wij hebben gewonnen’. Het team heeft gewonnen vóór hun land, maar jij heb niets bijgedragen aan hun overwinning. Je mag daarom blij zijn vóór je team, net zoals hun vóór jou hebben gewonnen. Dat is echte team-spirit – zo mag je ook blij zijn vóór een ander als het team uit zijn/haar land heeft gewonnen. Er zijn zeker genoeg teams vertegenwoordigd bij het WK van die 189 nationaliteiten in Zaanstad. Het WK sluit geen mensen uit, maar brengt mensen samen. Dat doet ook de liefde van God. Kijk eens hoe je dat kunt toepassen tijdens het WK. Ik heb inmiddels het NJI WK T-shirt besteld en ga het met trots dragen!