Kort geleden ben ik op een jeugdkamp geweest waar ik een aantal workshops heb gegeven. In één van deze workshops heb ik gesproken over de geschiedenis en overtuigingen van de Kerk van de Nazarener. Ik heb erover gesproken hoe de kerk is ontstaan vanuit verschillende heiligingsbewegingen in de Verenigde Staten en dat deze bewegingen voornamelijk drugs- en alcoholverslaafden hebben gediend. Dit is één van de reden waarom wij als Kerk van de Nazarener vandaag nog steeds heel voorzichtig willen omgaan met het gebruik van alcohol. Ik heb verder verteld dat John Wesley zei: “There is no holiness but social holiness”. Toen werd ik onderbroken door één van de tieners met de vraag: “Doen we dat vandaag nog steeds?” Op mijn vraag wat ze daarmee bedoelde antwoordde ze: “Werken we vandaag nog steeds met drugs- en alcoholverslaafden? Leven we nog steeds sociaal heilig?” Dit is een goede vraag toch?

In de workshop waren tieners uit bijna elke gemeente van het district aanwezig. Iedereen deelde iets over wat hun kerk doet op het gebied van ‘sociale heiliging’. Anderen zeiden dat er niet zoveel wordt gedaan voor de ‘armen’ en één tiener was helemaal geschokt over het feit dat er op dit vlak niets wordt gedaan in haar kerk.

We praatten verder over hoe een innerlijke verandering, of heiliging, resulteert in een zichtbare actie en niet andersom. Bijna iedereen begon zich af te vragen of dit soort heiliging echt aanwezig is in hun kerkomgeving. Feit is dat we steeds meer laten zien van een simulerende heiliging, die gebaseerd is op het in stand houden van uiterlijke vormen, tradities, en gewoontes – een soort van heiliging die probeert andersom te werken. De vraag die we ons allemaal moeten stellen is: Is er enig bewijs van een echte heiliging – stimulerende heiliging? En is er enig bewijs dat dit soort heiliging een verschil maakt in onze kerkomgeving?

De vraag die we onszelf moeten stellen is: In hoeverre heb ik me laten meeslepen door een simulerende heiliging, die ik waarneem als reëel? Het onderhouden van een instituut door de vormen, tradities, en gewoontes te bewaken kan langzaam plek nummer één innemen op je prioriteitenlijst. Het onderhouden van het instituut is niet verkeerd als de intentie is dat de kerk haar missie kan uitvoeren. Maar het onderhoud zelf is niet de missie.

Verder, in hoeverre ben je iemand die stimulerende heiliging uitleeft? Stimuleer je anderen in een relatie met Jezus door hen te dienen? Dit soort heiliging wordt weer gestimuleerd door de Heilige Geest, die een innerlijke verandering voortbrengt welke leidt tot een zichtbare (uiterlijke) reactie– anderen dienen zonder voorwaarden.

Om eerlijk te zijn we hebben vaak van allebei een beetje – maar wat zijn jouw prioriteiten? We genieten allemaal van de simulerende heiliging omdat dit is waar we goed in zijn en het geeft ons tenminste de indruk dat we iets goed doen. We zien dan ook gelijk resultaten, want zolang er niets veranderd is het een succes. Stimulerend heiliging gaat soms ongemerkt aan onze waarneming voorbij. Maar God ziet het. Wat een blijdschap als we iets kunnen doen door wat de Heilige Geest in ons doet! Ik weet zeker dat dit de reden is waarom John Wesley de meeste zegen heeft gevonden in het dienen. Daarom is dienen voor hem direct verbonden aan heiliging.

“Houd de onderlinge liefde in stand en houd de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen ontvangen.” Hebreeën 13:1-2