Heb jij ook weleens van een tiener gehoord dat de geweldige ervaringen die hij of zij had tijdens een jeugdkamp nooit lang genoeg duren? Of ben je zelf één van de tieners die vindt dat de ervaringen die je had tijdens het jeugdkamp altijd veel te snel weer vervagen? Dan heb ik hier iets om over na te denken.

De ‘God-is-zo-dichtbij’ ervaringen zijn geweldig! Dat willen we elke dag wel ervaren, net zoals we graag willen dat de zon elke dag schijnt. We begrijpen heus wel dat we niet altijd zon kunnen hebben, want de aarde heeft ook regen nodig. Maar het is lastiger te begrijpen waarom we God niet altijd dichtbij ervaren. We denken misschien zelfs dat we iets verkeerd doen als we Hem niet de hele tijd dichtbij ervaren. En het is bijna onmogelijk om te geloven dat het goed kan zijn als we God vaak niet voelen.

God voelen, Hem ervaren, is een belangrijk deel van onze geloofsgroei. Vooral de jeugd van deze tijd legt de nadruk op ervaringen. Kennis wordt pas deel van ons door ervaringen. Dus we geloven niet echt dat God bestaat tot we Hem ervaren in ons leven. Van tijd tot tijd God ervaren bevestigt voor ons dat Hij bestaat, het bevestigt dat Hij om ons geeft, en we realiseren ons dat Zijn liefde vraagt om onze reactie. De ervaring motiveert ons en brengt ons in beweging.

Maar hoe zit dat dan met de afwezigheid van deze ‘Godservaring’? Hoe kan dat ons nu goed doen? Misschien denk je dat het alleen maar twijfel veroorzaakt, dat het er alleen maar voor zorgt dat je terugvalt in oude gewoonten die niets met God te maken hebben. Dat is waarschijnlijk inderdaad zo. Maar is dat echt zo’n ramp?

Als we te lang op de bergtop blijven, komen we misschien in de verleiding te geloven dat we het wel alleen aankunnen, want het gaat toch zo goed. Waar hebben we God voor nodig? Het gaat geweldig! Maar in het dal realiseren we ons dat we, als we God niet voelen, sneller ongehoorzaam zijn en Hem wantrouwen. Dan leren we Zijn geweldige genade vast te grijpen, als een reddingsboei. We hongeren naar Zijn aanraking. Maar zou Zijn omarming nog betekenis hebben voor ons, als we ons niet bewust waren van ons verlangen ernaar?

Verder denk ik dat de afwezigheid van de ‘Godservaring’ ons misschien helpt sterkere gelovigen te worden. Toen Dennis en ik verkering hadden, woonden we 800 km van elkaar vandaan. Ik kan je zeggen, als je elkaar niet ziet voor 6-7 weken, verlies je het gevoel van vlinders in je buik. Toch bleef ik geloven dat hij van mij hield en ik van hem, ondanks de afwezigheid van dit gevoel. Elke keer als we elkaar weer zagen, begonnen de vlinders weer te vliegen. Wat bleek, de vlinders waren helemaal niet weg, ze hadden gewoon een tijdje niet gevlogen. Naarmate de tijd verstreek was mijn liefde niet meer afhankelijk van of de vlinders vlogen of niet. Ik geniet ervan als ze vliegen, maar ik houd van hem als ze niet vliegen. Dus ik heb de ‘Godservaring’ niet meer de hele tijd nodig, omdat mijn liefde voor Hem sterker wordt en mijn geloof onafhankelijk van de ervaring.

Dus uiteindelijk is de vraag waarschijnlijk, waar streef je naar? Streef je naar het geweldige gevoel van de ‘Godservaring’? Of streef je naar een dieper verlangen naar Hem en volharding in je geloof in Hem? En waarnaar zou God willen dat je streeft? Denk eraan, soms is het zwaar en dan heb je de jeugdkamp herinneringen om je aan vast te houden. En als je God dichtbij voelt, bewaar die herinnering dan goed en geniet ervan!

Manieren om verder te bouwen op de ervaring die je tijdens het jeugdkamp had:

• Maak ‘geheugensteuntjes’ van de betekenisvolle ervaringen die je had tijdens het kamp. Neem kleine kaartjes, schrijf of teken de ervaring die je had op de voorkant, en schrijf in een paar woorden op de achterkant wat je van deze ervaring hebt geleerd. Stop deze ‘geheugensteuntjes’ in je portemonnee, hang ze boven je bureau of op een andere plek waar je ze wel moet tegenkomen.
• Praat erover! Vertel anderen over de geweldige ervaringen die je hebt gehad. Vertel hen wat je hebt geleerd. Dat zal je helpen om de ervaring deel van jezelf te maken, zodat het een blijven effect zal hebben ook als de ervaring zelf voorbij is.
• Treur niet over je verlies. Probeer dankbaar te zijn voor de geweldige ervaring en om ook dankbaar te zijn voor de afwezigheid van deze ervaring. Misschien helpt deze blog je daar een beetje bij.
• Misschien denk je dat je alleen een goede Christen bent als je God de hele tijd voelt, net zoals je Hem voelde op het kamp. Schrijf eens op wanneer iemand een goed Christen is. Is één van de voorwaarden echt dat je Hem de hele tijd voelt? Wat is eigenlijk Gods definitie van een goede Christen?