Zondag 29 november 2009 was het zover; de doopdienst! 12 mensen hadden zich opgegeven, wat we die avond hebben uitgebreid tot 15! We hadden eerst op een donderdag doopgesprek. Daar vertelde je allemaal je getuigenis en gingen we oefenen met het dopen (alleen dan zonder water).

Toen was de zondag aangebroken. Op het begin was ik eigenlijk best zenuwachtig voor mijn getuigenis... ik had zo iets van; wat kan ik vertellen, ik heb helemaal niets speciaals. Maar iedereen heeft wel iets speciaals, je hoeft niet super bijzondere dingen mee gemaakt te hebben. Als jij al in Hem gelooft en 100% voor Hem wilt gaan is het eigenlijk al genoeg. Er zitten geen verplichtingen aan dat je sommige dingen niet meer mag doen.

Voor de dienst gingen we nog even met ze alle in een ruimte zitten. We zongen wat liedjes en we gingen nog even bidden. Het was zeven uur... de dienst begon. We werden in groepjes van 3 naar voren gehaald. Toen ging eigenlijk alles heel snel. Je gaf antwoord op de vraag die je werd gesteld of je echt in Hem geloofde. ‘Ja’ was mijn antwoord. Toen moest je je getuigenis vertellen. Als je echt gewoon 100% in Hem gelooft, komen de woorden eigenlijk vanzelf. Ik had voor de zekerheid een briefje, maar die had ik geen eens nodig  .

Toen je alle 3 je getuigenis verteld had, mocht de 1ste het water in... daar werd voor je gebeden. Je ging door je knieën, kopje onder en kwam weer boven. Op zo'n moment gaat er van alles door je heen. Je hebt een gevoel van vrijheid, blijdschap en verbondenheid.

Je stapt het water uit, en je krijgt een witte doek omgeslagen. Als je alle 3 geweest bent, wordt er een dooplied gespeeld. Het voelde gewoon geweldig. Je loopt weer van het podium af... even heb je tijd om alles tot je door te laten dringen. Je bent gedoopt! Je bent (figuurlijk) met Hem begraven, maar ook weer met Hem opgestaan. Je trekt je zwarte doopjurk uit en trekt weer je normale kleren aan. Ondertussen zijn er nog andere groepjes bezig hun getuigenis te vertellen. Je ziet iedereen net als jij kopje onder gaan. En geweldig gevoel!

Toen de 12 mensen die zich hadden opgegeven gedoopt waren, hoorden we dat nog 2 mensen zich wilden laten dopen. En weer gebeurde dat mooie moment van de vraag, de getuigenis, en het water. We waren nog steeds niet klaar want ook de laatste dopeling had gezegd dat hij zich wilde laten dopen! Het gaf je echt een super cool gevoel dat je gewoon met z'n 15-en de keuze had gemaakt. Toen iedereen weer goed en wel in normale kleren op de stoelen zat. Werden er nog enkele liedjes gespeeld.

Ook het liedje: “U maakt ons één, U bracht ons tezamen. Wij eren en aanbidden U. Wordt U wil gedaan, dan bindt het ons saam, iedereen zal deel zijn van Uw gezin.”

Bij dat liedje hielde alle 15 (inmiddels gedoopte) dopelingen elkaars hand vast. Dat gaf je echt een gevoel van verbondenheid. We moesten allemaal naar voren komen en bij het altaar knielen. Alle familie en hele goede vrienden mochten om ons heen gaan staan. Er werd voor ons gebeden. Toen werden we allemaal naar het podium geroepen. Stuk voor stuk kregen we een dooptekst en een roos. Toen moesten we het podium af en kon iedereen ons feliciteren... aan het eind van de avond kon ik geen hand meer zien. Ook de dopelingen zelf nog even gefeliciteerd.

Daarna konden we eindelijk aan de 24 zelf gemaakte (of zelf gekochte) taarten beginnen. Toen was deze prachtige dag alweer afgelopen. Maar ik hoorde de volgende ochtend dat er alweer veel dopelingen voor de volgende doopdienst waren! Dat gaf me echt een geweldig gevoel. Een gevoel dat God echt bij ons was, en dat Hij mensen veranderde... Ik heb nu alweer zin in de volgende doopdienst.

Voor alle mensen die nog niet gedoopt zijn maar wel in Hem geloven en 100% voor Hem willen gaan; Laat je ook dopen! Het was de aller beste keuze die ik in mijn leven kon maken!

Mariëlle Hartjes